فکر می‌کنم نقشی که کیف دستی برای جداسازی محرم و نا محرم تو سریال‌ها داشته، هیچ وسیله‌ی دیگه‌ای تا حالا نداشته

نسبت صدای لاریجانی به جامعه‌ی سیاسی، مثل نسبت صدای جواد نکونامه به جامعه‌ی ورزشی

"قایم باشک یا قایم موشک یا قایم با شک

ساک ساک یا سوک سوک"

از بچگی هم بازی مبهمی بود

"تابع مثل یه دستگاه میمونه"

جمله ای که از دهان هیچ معلم ریاضی ای نشنیده نماند

"ما دو تا داداشیم، مثل مدادتراشیم"

فهم وجه شبه عبارت فوق، جزء دست نیافتنی های تمام طول عمرم

اگر عاشورا، به بهانه ی عاشورا بیرون نمی ریختند، امروز "حرب لمن حاربکم خامنه ای" نمی گفتند.

سیدالشهدا را هم دزدیدند

با نمک ترین ایده برای فیلم های کمدی:

نام چاق ترین شخصیت زن فیلم "غنچه" است

دارنده ی ایزو 9002

اول حروف اسم و فامیلش رو به هم چسبوند،

به یک واژه ی مخفف رسید

احساس سیطره بر دنیا، ثانیه ای رهایش نمی کرد

این زمین تلخ!

*This Bitter Earth

Dinah Washington

"روزها فکر من این است که چقدر من خفنم!"

یکی دو تا هم نیستند که ماشالله!

  بچه که بودم فکر میکردم فیلم "زبون اصلی" یعنی فیلمی که زبونش انگلیسی باشه، حالا ممکن بود اون فیلم اصالتا اسپانیایی باشه، ولی باز دوبله ی انگلیسیش می شد "زبون اصلی"ش

جمله ی کلیدی و تبلیغاتی عطاری ها و داروخانه ها:

"تقویت قوای جنسی"

اگر "مسابقه‌ی محله" هیچ‌وقت اجرا نمی‌شد، واژه‌ی "شیرین‌کاری" وارد ادبیات نمی‌شد.

"سوپر دریانی"

چیزی که احساس می‌کنم  به عنوان جزء لاینفک معماری شهری و به شکل یک سازه‌ی مستقل، جای خودش رو باز کرده

"عروس رفته گل بچینه" 

 یکی از کهن ترین بچه باحال بازیای ثبت شده تا امروز

هر چی هم فکرش رو می کنم، میبینم که نمیشه نقش "کوالالامپور" و سارایه وو" رو در رشد و اعتلای خبرنگاران ایرانی نادیده گرفت

مسابقه ی ماست خوری:

بانمک بازی ای که هیچگاه جایگاهش رو در مسابقات مدارس از دست نداد

ببین! وقتی میدونی که خودش متنفره از این که بهش بگی پالپ، و تو میگی، اون هم جایی که هیچ احتیاجی به اسم بردن نیست، هیچ چیزی رو به ذهنم متبادر نمیکنه، غیر از این که خواستی به همه بگی که یا خیلی خفنی و یا خیلی بچه باحالی، و از این وضعیت حالم به هم میخوره

هر کس هر سوالی ازش می‌پرسید، سرش رو به نشانه‌ی تایید پایین می‌آورد و همزمان باهاش می‌گفت: نچ!

دقیقا بعد از انجام این حرکت بود که احساس می‌کرد همه‌ی مردم رو تو مشت‌اش داره.